Gitmem Gerek Adamı

      Yüzüme bakıp ''gitmem gerek'' dediğinde; gitmesinin sadece bir gereklilikten ibaret olduğunu sanmıştım. Gerçekten gidebileceği aklımın ucundan bile geçmemişti. Her şey o adamın ''gitmem gerek'' demesiyle, bitti. O cümle; devam edip giden bir hayatı, daha ortasına varamadan bir bıçak gibi kesti. Adeta tek özelliği günde iki kere doğruyu göstermek olan bozuk bir saatin her şeyini elinden alır gibi. Günde iki kez bile doğruyu göstermesini istemez gibi. Saat kendini duvardan yere atarken; ağzının kenarında birazcık hüzünle baktı ''gitmem gerek adamı''. Ama bu kadarcık hüzün kurtarmaya yetmezdi saati. Ve bozuk saat artık, yerdeki bozuk saatti. Belki de bu ''gitmem gerek adamının'' dünyaya gelme sebebiydi.