bazen bir şeye son vermek için istemediğin bir şey yapman gerekir*

bazen konuşmak özlemeyi azaltmıyor da artıyor. sen A şehrinden kalkıp gelemiyorsun, ben B şehrinden hareket edemiyorum. bi gelememezliktir aldı başını gidiyor. boşlukta kaybolup gitmiş gibi bazı şeyler. ve bazı günler öyle özlüyorum ki, sahip olduğum bütün dayanma gücümü kaybediyorum.


bir gün içinde sana bin kere ihtiyacım oluyor ve çoğunda ortalarda yoksun. böyle olmaması gerekiyor. ama böyle.  belki de beraber olalım diye yaratılmamışızdır ya da öyle değildir. bilmiyorum. 'tek başıma idare edebiliyorum' cümlesini kurduğum gün gelecek diye korkuyorum.


keşke burada olsaydın.